Naalaala ko pa noong kami'y mauunti pa... Noo'y kami'y pag kakain ay sa sahig at dahil nga kami noo'y wala pang lamesa. Kahit tuyo at gulay la'ang ang ulam ay napakasaya na namin. Ang Tatay, pagkakagaling sa bukid ay laging may dala dalang mga gulayin - nariyang may talbos ng kamote, talbos ng kalabasa, mayroong titinggi, may patani, tapos may papaya, saka dahon ng malunggay, tapos may kasama pang kalamismis- ala ay di ga'y BULANGLANG na, Tapos may piniritong galunggong na pagkakalutong, na kahit tinik ay pwede mong kaiinin, tapos ay may bagoong na pinigaan ng kalamansi at saka may talong at okrang nilaga, tapos sakol pag kakain. Ay sabi ko sa iyo'y daig pa ang may ulam na karne... hinding hindi ko ipagpapalit. Sabi nga namin pagka gay'un ang pang ulam ay palaging garne... "Ah ah, ay makakpanabig ng kahanggan". Yaong gay'ong buhay, kahit na mahirap ay kami'y tuwang tuwa na... pagkakasaya.
