Palamig na Melon

Are nama'y hanggang ngay'on ay mayroon pa nare, nga lamang ay ang hindi ko malilimutan ay noong maliliit pa kami ay malimit ang Inay na mag garine. Paslamig na melon tapos ay tatam'isan ng asukal na pula kahit hindi naman pula... Ay bakin ga nga ang tawag sa brown sugar ay asukal na pula. Ay yan ay kinagisnan ko na. Basta kakapamaraka pa la'ang ng Inay sa bayan ay palagi yung may biniling melon para gawing palamig. At pagkakatapos naming kumain ay ito ang aming pinaka Cola... Noo'y saka ka laa'ng makakatikim ng Royal kapag ikaw ay maysakit. Kaya itong palamig na melon ang aming pinaka inumin pagkakatapos kumain. Akin nang nakagisnan areng garne kaya naman pagdating dine sa abrod ay ako'y manghang mangha dahil ang melon dini'y kinakain ng hiwa hiwa. Pag natanggalan ng but'oy gagayatin na ng malalaking tilad tapos pwede nang kainin... Ngay'on ko la'ang naunaawaan na kaya pala ginagawang palamig ng Inay ang melon noon ay para magkasya sa aming buong pamilya. Dahil nga naman kung gagayatin at kakaiinin namin ng hiwa hiwa ay kulang pa sa tatlo ang isang melon...

Anihan

Pag panahon ng anihan, noong kami'y mauunti pang bata ay kami'y suysoy ng Inay na makiani ng palay para daw kami'y may pakinabang na kahit kami'y maliliit pa. Kmai namang magkakapatid ay tuwang tuwa na para bagang ang paggapas ng palay ay laro la'ang sa amin. Kahit tiringka na ang init ng araw ay balewala sa amin dahil kami'y magugulo sa anihan. Palagi kaming parang balakatak ang mga bibig pag kami'y naglilipon habang nag-aani. Pagkakatapos naman naming mag-ani ay amin na ring gigiikin ang aming naani. Noo'y hindi pa uso ang tilyar na pag kaani ay ilalagay mo at isusubo sa bunganga ng tilyar at palay na paglabas... Noon ay giik main, minsan ay sugat na ang aming mga paa sa pag-giik ng palay. Pag naka hunos naman kahit na iisang balde'y kami'y tuwang tuwa na. Sabi nami'y may pansaing na ang anak ng Inay... ah ah ay talaga naman nga. Mahirap ang buhay noon pero nalagpasan naming lahat yuon... Salamat sa Diyos.

Ginataang Tulingan

Noong una'y kaming magkakapatid ay tuwang tuwa na kapag garne ang pang ulam. YUng sinaing na tulingan ng Inay na pinanggang sa mahinang mahinang apoy na nakailang araw na. Tapos ay pag nakailang araw na ay garine naman anggagaw'in. Gagat'an tapos ay lalagyan ng ilang pirasong liyempo tapos may siling kimumpas. Ah ah, ay talaga namang makakapanabig ng kahanggan. Ubos ang isang sulyaw na pamalawbaw. Kahit gaano kadami ang bahaw ay siguradong ubos.

Panggatong

Noong una'y hindi pa uso ang gas. Kami'y tuwing hapon at pagkakarating galing sa eskwela ay palaging araro ng Inay ng garute at pinapangahoy kami. Kailangang bago gumab'ey may sinibak kang kahoy na panggatong sa sinaing. Ay pag wala, ay syaka... asbar ang aabutin mo. Dapat ay palaging puno ang ilalim ng tungko ng panggatong. Ang gagaw'in naman naming magkakapatid ay papasok kami sa gubat pag araw ng Sabado at doon kami mangangahoy ng marami.. Kami'y tig-iisang pas'an, sisibakin na rin namin yuon at ihihilera na sa ilalim ng tungko. Ang iba naman ay di sa labas at nakapatas na ng pakuwadradong patung patong. Gay'on ang gawa namin at ng makalibre ng pagsisibak pagkakagaling sa eskwela. Ay di ang aturga la'ang namin ay ay ang pag-aalam ng mga baka at kambing. Pagkatapos noon ay basketbol na. Naku ay wag na wag kang magbabasketbol ng hindi pa naaalam ang mga baka at pihong kahit nasa kalagitnaan ka ng laro ay malalabingki ka. Ah ah ay kainaman na.

Gilingang Bato

Areng garneng mga tagpo ay hinding hindi ko makakalimutan. Pag ang Nanay ay gustong gumawa ng Puto o di kaya ay Kutsinta o kaya naman ay Pinindot na kung tawagin sa ibang lugar ay Bilubilo. Pag tag mais naman ay kalamay na mais ang aming dinadale... ay sya... karakaraka'y tawag kaming magklakapatid kaya la'ang ay palagi nga akong napupuruhan. Bakin ga nga at ako yata'y paborito noon ng Nanay, pag gigiling na garne ay ako kaagad ang hatak hatak at ako ang pinapagiling. Minsan naman nga ay ako ang taga lagay ng bigas o kaya naman ay mais. Ah ah ay hapo din naman nga bago tumigil eh pag ako ang nadale ng giling. Masasakit ang baraso pagkakatapos eh.

Mahal Na Araw

Noong kami'y mauunti pa't kami'y wala pang masyadong inaalaala sa buhay... kapag Biyernes Santo ay talagang kaming lahat ay timo sa basayssay. Bawal ang maglayas, o kaya naman ay maglaro sa labas... basta kami ay nasa bahay la'ang at kami'y naghilata doon at kami ay nangingiling lahat. Bawal din ang magtarbaho at sabi'y patay daw ang Diyos at dapat na ipagnilay ang gay'ong pagkakataon. Ay di kami namang magkakapatid ay di timo nga la'ang sa bahay at wala ni isa man sa amin ang nagtangkang lumabas para maglaro. Kahit pa ya'y gustong gusto naming lumitar ay hindi pwede. Gay'on ang Mahal na Araw noon, talagang iginagalang. Hindi katulad ngay'ong mamahal-mahal na araw ay lahat ay nasa beach at naglilimayon. May pagpapatay pa ng baboy at pag iinumang naalman. Ay mga busong na ang mga tawo ngay'on... hindi katulad noon.

Palapas ang Manggahan

Nong kami'y maliliit pa'y kaming magkakapatid ay magkakasundo sa mga garineng kalukohan... Kahit pa yan ay putikan ang dinadaanan, pag kami'y nagkita ng bunga ng mangga'y kaagad agad ay hagip ng pamalapas. Kahit pa naandiyan ang may-ari ng puno, tuloy ang yuryor... Kaya naman kami'y palaging napapag-garute ng Mamay noon eh. Kaige din naming pasaway noon. Pero kami nama'y mababait din, pag sinabi sa aming timo ay di titimo naman kami kaagad. Hindi na kami nasagot noon na katulad ng iba na kaagad ay sasabihing " Aba'y bakit titimo'y buhay?"

Balatong Sa Bilao

Sino sa inyo ang nakakatanda nare... Ay naku po, isa are sa mga nagpahirap at nagpasakit sa aking tuhod... Pag kaming magkakapatid ay may nagawang kalukohan, kahit isa man la'ang sa amin ang may sala, lahat kami ay luluhod diyan sa bilao ng balatong na ya'an. Ay pagsa sakit naman... parang tinutundos ng malalaking karayom ang iyong laman sa tuhod eh... Yan ang sinasabing parusang sundalo pag diyan ka napaluhod. Gay'ong katatapang ang Inay at ang Tatay sa amin noon... Tapos ngay'ong may apo na eh, nakupo... ay mahal na mahal at ayaw na ayaw na makikitang aking nabubuntal ang kanilang apo... ay pamihadong sila ang kalaban mo ngay'on. Samantalang kami noo'y kulang na la'ang ay utasin sa pamamalo ng sinturon, ng hanger, ng walis tambo at kahit na anong mahagip, siguradong ilalabingki sa iyo. Ah ah, ay kainaman na.

Buhay Probinsya

Hindi ko rin nga maintindihan at hindi ko lubhang maunawaan kung ako baga'y nalulungkot sa nangyayari ngay'on diyan sa atin sa Pilipinas... Noon bagang panahong una'y pakiramdam ko'y mahirap ang buhay pero ako'y masaya sa aking kapaligiran... Noo'y alam mong pagdating ng Mayo ay siguradong sigurado at alam na alam mong pamihadong uulan... Noo'y mahuhulaan mo ang weder porkast eh... kaya nga may tinatawag tayo noong Agua de Mayo eh... yun ay sahod sa unang ulan sa buwan ng Mayo... saka para bagang ang sarap noong damhin ng paligid, kahit na mahirap ang buhay dahil alam mong tahimik at payapa ang buong paligid. Huni ng ibon at unga ng baka at halinghing ng kabayo ang iyong maririnig, tapos ay palakat ng Inay pag nakitang kami'y nakaungkot la'ang at walang ginagawa. Araro kami ng asbar papuntang linang para magtanim ng mais at uulan na nga naman. Sa hapo'y mag-aalam ng baka at baka napulupot na sa pinagtalian.. Pagkapag-alam ng baka ay mangangahoy naman at ng may maigatong dahil pag walang panggatong ay ang sabi ng Inay ay garne; "Ay sa tinamaan kayo ng magaling na mga hamatad kayo, mga kalis ninyo ang pipirperen ko at ng may maigatong ako dini sa sinaing ko"... Ah ah, ay pag di ka umingle ay sya ka... bukod sa may garute ka na ay mag pingot ka pa sa taynga.

No to Drags

 Ah ah naman ay pambihira naman areh... sabi nang wag na wag magda-drugs eh... 

Refrigerator Noon

Refrigerator Noon

Pag ako'y nakakakita ng ganireng basket ay naaala-ala ko noong ako'y maunti pang bata eh. Ang Inay ay palaging may nakasabit na garneng basket sa may palupuhan ng bahay... Ay alam ninyo ga kung anong laman ng basket na yuon... ay pagkain, o kaya ay pang ulam. Alalaon baga'y para daw hindi maabot ng pusa. Ay kami nama'y hindi rin mangahas na basta dudkot diyan sa basket na ya'an at pag ike inabutang nakuha diyan ng kahit na anong pagkain, ay siya... lagot ka. Bukod sa may asbar ka na ay may garute ka pa, sabi nga nila. Ay baken kanyo? Ay ang aming pagkain ay takal eh, eksaktuhan la'ang sa bawat isa sa amin. Kaya nga noo'y kahit gutom ka pa ay hindi na makabulos. Pag nabawasan ng isa ay di kukulangin. Ay diyan na magkakalintek lintek. 

Sumang Balinghoy

Sumang Balinghoy

Areng sumang balinghoy ang hinding hindi ko makakalimutan sa aking tanang buhay na are. Noong kami'y mauunti pang bata ay naku, ay pagsagaling naming gagawa ng sumang balinghoy. Sa aming likod bahay nama'y may mga saging na saba kaming tinanim, ay di basta maulutang magsuman, ako'y kakarit agad ng mga dahong magaganda pa ang suloy lalo na yung mura murang dahon dahon, yun gang talbos na na malapit nag bumukad... yun agad ang aking kuha... ang pangkuha ko naman ay karit na isiningit sa dulo ng tikin. Tapos sa amin namang ila-ilaya ay may balinghuyan kaming kaunti... ay pagsalalaki naman ng laman... Yan gang ang lupa'y pagkakayabo, ay di ang laman ay kumbaga'y hindi supil kundi palarga ika nga ng iba... mayabo ang lupa eh. Ay di pag nakakuha na kami ng balinghoy ay amin na iyong tatalupan... sabi nga sa amin eh "ay talupi" at pag natalupan naman ay di aming yayadyadin na. Pagkatapos naman ay susungkit na kami ng malagihay na niyog... yun gang lampas na sa pagkamura pero hindi pa rin naman magulang at yun ay aming kakayurin para isa sa susumaning balinghoy... Tapos ay lalagyan ng asukal na pula... na hindi naman nga pula... aywan ko nga baga kung bakit kinalakhan ko nang ang tawag ay asukal na pula pero brown naman... Minsa'y nasasabi ko sa aking sarili na ito yata kakong mga magulang ko, mga mamay at nanay at aking mga tiyuhin at tiyahin ay mga color blind... Baken ga nga asukal na pula ang tawag doon...😅😅😅 Ay di pag ayos na at timplado na ang susumaning balinghoy ay di pagpipirasuhin na namin yung nilaib naming dahon at pag napunasan ay sya, pandale na... kanya kanya nang paggawa ng suman... Kaya naman merong malaki, mayroong maliit, may katamtaman ang laki... Tapos pagsa kinabukasan ay may baon na kami nyan... Yun ang kain namin sa miryenda... Ay tunay naman ngang ako'y sarap na sarap doon... Ah ah ay makakapanabig ng kahanggan.

Miss Angkinin Mo Ako

Miss Angkinin Mo Ako

Areng mga garneng padale ay talaga namang hakab na hakab sa mga pasahero. Talaga namang mapapaumis ka kapag ikaw ay nakasakay na at makikita mo ang garneng padale ng drayber. Di ga'y may kasabihan nga sa atin sa Batangas na garine "Basta drayber, sweet lover" kaya naman malimit na malimit mong makikita ang mga garneng padale "Miss angkinin mo ako, 'wag la'ang ang kita ko". Aba ay kita mo ga naman ang drayber na are at payag na sya ay angkinin pero wag na wag ang kanyang kinita at pansuhol yu'on sa kanyang asawa. Ay kainaman na.

Simpleng Galawan Laro Na

Simpleng Galawan Laro Na

Noong mauunti pa kami, mga aanimin o pipituhing taong gulang pa lamang, kaming magpipinsan ay palaging magkakasama kahit saan kami magpunta. Noon kami'y walang iwanan, basta may pupuntahan ang isa kami'y kaagad ay kabit kabit na. Pagtawag sa isa, lahat ay maglalabasan na, kahit ang punta ay sa gubat o kaya ay sa parang at maglalaro ng baseball o kaya naman ay agawan ng base. Nakakatuwa ay pag ang laro namin ay agawan ng base, ay ako nama'y mabilis bilis din ngang tumakbo kaya ang gagawin ko ay ako ang huling magpapahabol lalo na't ang aking mga kakampi ay bihag nang lahat. Pag ako'y nagpahabol ay di lahat ng aming mga kalaban ay hahabol sa akin pero dahil sa maliksi nga ako ng kaunti kaya hinding hindi nila ako mataya kaya nadadagit ko ang aking mga kasama at naii-save. Ala ay talaga namang hihimuhimutok eh ang mga kalaban. Tapos minsan pag hindi agawan ng base ay batuhan naman kami ng kulutan... ah ah ay yun ang pinaka ayaw kong laro... ay pag inabutan ka at napagtulungan na batuhin ng kulutan ay sya, husay ka na. Masakit din naman eh, tapos may mura pa sa Inay dahil pag maglalaba ay maraming nakakapit sa damit ba kulutan. Nakakatuwa rin naman nga eh dahil kahit mga simpleng bagay na aming ginagawa noon ay tunay na pagkasaya talaga. Hindi nawawala ang mga halakhakang walang kaumay umay.

Patayin si Karibal Para Walang Sagabal

Patayin si Karibal Para Walang Sagabal

Are hong garneng mga padale ay katuwaan la'ang... Sa tunay na buhay po ay huwag na huwag ninyo areng gagaw'in at syempre ho'y are'y bawal... ay di kayo'y makukulong pagkakuwan. Are hong mga padaleng garne ay pampalamuti la'ang sa mga mud guard ng diyip at ng ang mga pasahero'y ganahan ng pagsakay... Ay kuruin ga naman ninyong sabihing garne... "patayin si karibal at ng walang sagabal" ah ah ay karumal dumal namang krimen are... ay 'san kayo nagkita ng gay'on? Ay 'di pamihadong kayo'y makukulong... Hayaan ninyo s'yang dumiga ng kanya at kung kayo ng iyong naiibigan ang nakatadhana ay kahit ano pang gaw'in niyang hamatad na iyong karibal ay palagay ko'y sa iyo din ang bagsak niyan. Sabi nga'y magpakahaba haba man ang prusisyon ay di sa simbahan din ang urong.. ay di ga nga'y gay'on.

Make A Full Turn To Jesus Christ

Make A Full Turn To Jesus Christ

Ikaw man ay sabit sa pagsakay sa dyip o kung ikaw naman ay sitting pretty sa iyong kinauupuang pwesto sa dyip na sinasakyan mo, kung ang dyip mang sinasakyan mo ay kung saan ang tungo, lumiko man yan ng pakaliwa't pakanan at maging diretso ay ang 'wag na wag la'ang nating kakalimutan na sa buhay natin tayo'y nagigising sa umaga dahil yun ay hindi sa ating gusto... kundi dahil ginising tayo ng iisang nagbigay ng buhay nating ito, walang iba kundi ang Panginoong Hesukristo. Kaya naman magpakaliwa man o magpakanan  o magdiretso ang buhay mo, ay huwag nating kakalimutang mag "Full turn to Jesus Christ". Oh yan ha, wag naman ninyong sasabihan ako na ako'y masyadong relihiyoso, pero isang bagay la'ang ang sasabihin ko sa inyo... Walang kabuluhan ang buhay ng tao kapag wala si Kristo. Sabihin ninyo "AMEN"...

Mud Guard Sa Dyip

 Alam naman nating tayong mga Batanggenyo ay totoong napakamadasalin... Tayo'y kahit saang lugar makarating ay palaging ang kakabit ay ang mga dasal at panalangin... Kaya naman kahit nga sa mga Mud Guard ng dyip ay makikita mo ang katibayan ng ating pagiging madasalin... At yan ay hinding hindi natin ikinahihiya... ang pagtawag sa Poong Lumikha at ipagmalaking tayo'y Lingkod ni Kristo. Katoliko ka man o kung ano man ang relihiyon mo basta naniniwala ka kay Kristo ay kaigi na. At talaga namang sa aking karanasan ay hinding hindi ka pinababayaan kapag ikaw ay nalapit sa Kanya...

Tinutong

Tinutong

Areng tinutong na garne ay natatandaan ko pa na kapag may lipatan ng bahay sa amin ay kaagad agad na gagawa ang Tiya Tinay ng garneng tinutong... Alam ga ninyo are kung anong lahok? Are'y bigas na malagkit, tapos balatong na isinangag ng kapulahan, yng kalutungan baga na kapag dinurog at iyong tinikman ay hindi mapait... tapos gata ng niyog na bago pa kinayod na nanghingi muna sa kahanggan at baka pag basta kumuha'y maasbaran.😅😅 Ay yun na... pag naluto na'y kagad agad ay maglalagay sa tukil ng isang puno at iyo'y iuunang iakyat sa bahay na lilipatan at yun ay kung hindi nakasabit sa palupuhan ay nasa isang sulok na hinding hindi maiibo ng kahit na sino... ay awan ko baga kung anong ibig sabihin noon at bakit ga iyo'y karaka'y may papagay'on pang nalalaman... alam mo naman ang mga matatanda.. napakadaming pamahiin... ay sa inyo ga.. anong ginagawa pag lipatan ng bahay?

Tilas

Tilas

Kami'y maliliit pang bata noon, sa aming tabing bahay naman ay may puno ng talisay... yun ay kung tawagin namin ay mag-asawang talisay dahil magakatuwangan baga. Ang Mamay naman ay malimit na napunta sa amin at kami'y isinasama sa linang para magbungkal ng lupa. Ang tatay naman noong panahong iyon ay hindi naman kasama at nag-abroad na maliliit pa la'ang kami kaya ang Mamay ang tumayong tatay namin. Sya ang nasupil sa amin pag kami'y sutil. Maipar'on ko ulit sa puno ng talisay na are ay baken baga ito'y kami'y naglalaro ng aking mga pinsan ay akala ko nama'y balat ng kahoy yu'ong nakabalot sa puno at halos kakulay ng balat ng talisay eh, ay yun pala'y puro tilas na. Nakakakilabot baga ang itsura ng aking mapagmasdan... pagsadami. Halos mula sa puno hanggang sa padulo ay puro tilas ang nakakapit. Ang mamay nama'y nakakuha ng isang palapang ng niyog na tuyo na, karaka'y nabigkis ang mga dahon at nasindihan ang dulo ay di pakakuwa'y li'ab agad... yan ga ngang tuyong tuyo na ang mga dahon... at syang iniupong sa puno ng talisay, ay di makikita mong patakan ang mga tilas. Pagkakadami, nakakakilabot talaga. 

Tikbalang

Tikbalang

Are'y noong ako'y bata pa ay ako'y takot na takot sa garneng tikbalang kahit ako'y hindi pa nakakakita ng garne pag ako'y sinabihan na ng Mamay na "dali, baligtarin mo ang iyong damit at nang hindi tayo mailigaw ng tikbalang" ay di ako nama'y pandalas nga sa pagbabaligtad ng aking kamiseta at baka nga kami'y mailigaw kahit hindi ko naman nakikita ang sina sabi ng Mamay na may tikbalang daw. Pero may isa akong natatandaang pangyayari sa amin ng Kuya na hapon na noon at kami'y galing baga sa mga Mamay. ang bahay naman ng mga mamay ay medyo malayo din sa amin eh. Ay inabot kami ng hapon sa daan, noon nama'y ang mga kahanggan ay isahang kilometro ang layo eh sa bawa't isa, hindi katulad ngay'ong ang bahay ay dikit dikit na. ay di kami ng kuya'y tuloy ang lakad at kami pa'y yabangan ng yabangan sa daan, pampaalis ng nerbiyos at ramdam ko baga'y ang kuya'y takot din at kilis din ang balat dahil sa aming dinadaanan. Ay kung bakit baga naman sa aming pagtawid ng tulay ay nakita namin and Mamay Enteng na nagtatabas doon sa kanyang lado, lupain sa ibang katawagan. Ay di imik kami ng kuya at sigaw na kami ng "Mamay Enteng, gab'i na ho, uwi na kayo ay kakasipag ga ninyo". Ay baken ga ito ay kahit anong palakat namin ay parang hindi kami naririnig. Sabi ng kuya ay atin ikang sundan, sabi ko nama'y, ala'y hayaan mo na at siguro nama'y tinatapos tapos laang yun ng mamay Enteng at uuwi na rin yun... Sabi ko'y sabihan na lamang natin ang mga anak na puntahan at sunduin kung gagab'ihin total kako ay madadaanan naman natin ang kanilang bahay. Ay di nga'y pagdaan namin sa tapat ay sigaw na kami sa anak, sabi nami'y baken baga ang mamay Enteng ay naanduon pa sa inyong lado doon at tabas pa ng tabas ay hapon na. Akalain ninyong kasagot sagot ng anak eh "ano gang nagtatabas ay ang tatay nama'y hindi naalis ng bahay". Noong una'y hindi kami maniwala at sabi ko'y nagyayabang... aba nga't dumungaw ang mamay Enteng at sabi'y kayo ga'y ayaw pang maniwala ay are na. Nagkatinginan kaming magkapatid at sabay paalam na... ay nang makalayo layo laang ng kaunti ay di ga'y kami'y nagpatikaran ng sa bahay na kami tumigil at kami'y parehong habol ang hininga. sabi ko'y ah ah ay totoo pala ang tikbalang...